معرفی کتاب: بارون درخت نشین

رمان «بارون درخت‌نشین» اثر ایتالو کالوینو نویسنده‌ی ایتالیایی است. شاید کلیدی‌ترین جمله این رمان این باشد:

برای بهتر دیدن زمین باید از آن فاصله گرفت

این رمان با بیانی طنز به نقد وضع اشرافی‌گری در قرن هجدهم در اروپا می‌پردازد. داستان پسری به نام کوزیمو دو روندو از خانواده اشرافی که در سن ۱۲ سالگی دست به طغیانی می‌زند و به قوانین و عادت‌های دست‌وپاگیر زندگی اشرافی پشت می‌کند و به بالای درختان پناه می‌برد و تا آخر عمر هرگز پا بر زمین نمی‌گذارد. کوزیمو به فکر ساختن دنیایی جدید با قواعدی آزاد و فارغ از قیود مرسوم جامعه است. وی ایده حکومتی بر فراز درختان است و حتی کتاب قانونی برای این نوع از حکومت و زندگی تدوین می‌کند.

رمان با بیانی طنز به نقد وضع موجود جامعه و حکومت می‌پردازد. این رمان فضای فانتزی دارد که خواننده را مجذوب می‌کند. خواننده لحظات دلنشینی را با کوزیمو سپری می‌کند و با وی زندگی می‌کند. در واقع نویسنده ایده‌های فلسفی خویش را در این رمان با بیانی فانتزی و طنزگونه مطرح می‌کند.

کوزیمو با زندگی خویش بر فراز درختان و عروج به آسمان به دنبال آن بود حقیقتی را به ما بنماید که به بیان واژه‌ها در نمی‌آید. شاید تنها با این نوع زندگی بود که کوزیمو توانست انسان‌ها را به حقیقتی ژرف‌تر از زندگی معمول رهنمون کند.

والدین نویسنده یعنی ایتالو کالوینو هر دو گیاه‌شناس بوده‌اند و اثر آن به خوبی در این رمان انعکاس یافته است. نویسنده به خوبی درختان و طبیعت را می‌شناسد و از آن در جای جای رمان استفاده می‌کند.

برخی از قسمت‌های کتاب که برای من جذاب بوده را برایتان اینجا نقل می‌کنم:

هر تب و تابی، از نیاز ژرف‌تری خبر می‌دهد که برآورده نشده است، نشانه کمبودی است. نیاز کوزیمو به داستان‌گویی نیز نشان می‌داد که او چیز دیگری را جستجو می‌کند. هنوز عشق را نمی‌شناخت. بی‌شناخت عشق، تجربه‌های دیگر به چه کار می‌آید؟ بدون شناختن مزه زندگی، به خطر انداختن آن چه سودی دارد؟

رمان بارون درخت نشین اثر ایتالو کالوینو توسط مهدی سحابی به شیوایی و زیبایی ترجمه شده است.

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.